Paraćinska oblast ima odlike umereno kontinentalne klime sa hladnim zimama
i toplim letima između kojih su prelazna godišnja doba svežije jeseni
i vlažnija proleća, uz manja odstupanja, dok se u proleće snažnije osećaju
toplija strujanja sa juga utičući na brže topljenje snega, na porast
vodostaja i brži rast vegetacije. Grad pripada pomoravskom regionu koji
karakteriše prosečnom dužinom vegetacionog perioda 200-220 dana, sumom
aktivnih temperatura od 3 400 - 3 800 stepena Celzijusa i nepovoljnim
količinama padavina ( 600 - 750 mm ) usled čega je deficit vegetacionih padavina znatan (250 - 300
mm ).
Srednja godišnja temperatura iznosi 11,2-11,7oC. Srednje mesečne temperature
vazduha se kreću od -0,8oC u januaru do 22,2oC u julu. Takav raspopred
temperature je uslovljen prodorom hladnih vazdušnih masa sa severa i
toplih sa juga. Srednje mesečne temperature premašuju još u martu 10o
C i zadržavaju se iznad te vrednosti sve do novembra. Ukupna godišnja
suma osunčavanja iznosi 2.068 časova, od toga na period od marta do oktobra
otpada 1.759 časova ili 85% od
godišnje sume, što ovo područje svrstava u oblast umerene oblačnosti.
U januaru je najmanje učešće sunčanih časova (65), a najveće u julu (306).
Suše u vegetacionom periodu su jako česta pojava . U zavisnosti od
njihovog inteziteta, vremena pojavljivanja, čestine, zavise prinosi poljoprivrednih
kultura. Stepen sušnosti moze se odrediti pomoću kišnog faktora. Padavine
u proseku iznose 619 mm. Srednje mesečne sume su najveće u maju (83 mm),
a najmanje u februaru (35 mm). Najviše atmosferskog taloga dobijaju prolećni
i letnji
meseci sa 344 mm ili 56% od ukupne godišnje količine. Vrednost kišnog
faktora u našem podneblju su najveće u hladnom periodu godine , dok u
vegetacionom periodu kada su padavine najpotrebnije biljkama, njegova
vrednost je manja. Po godišnjim dobima vrednost kišnog faktora je najveća
zimi, zatim u proleće i jesen a najmanja u leto. Vrednost mesečnog kišnog
faktora za tridesetogodišnji prosek za Paraćin pokazuje da se tri meseca mogu označiti sušnim ( jul, avgust i septemabar),
dva semiaridnim (oktobar i april), četiri humidnim (novembar, decembar,
februar i mart ) i jedan perihumidni ( januar ).
Vetrovi su jedan od važnijih elemenata lokalne klime. Vetrovi nastaju
kao posledica različitog vazdušnog pritiska u amtosferi, pa vazduh struji
od barometarskog maksimuma ka barometarskom minimumu. Vetrovi u Paraćinu
su određeni uglavnom širom vremenskom situacijom, tj. položajem i kretanjem
ciklona i anticiklona, zatim glavnim crtama reljefa kao i zagrevanjem i
hlađenjem tla. Vetrovi se javljaju kao stalni kada i prouzrokuju lokalne
vremenske nepogode, ili kao povremeni ako ih stvaraju prodori vazduha
iz susednih oblasti. Inače, vrlo su značajan faktor jer utiču na klimatske
promene izazivajući razlike u temperaturi, donoseći padavine ili sušu.
Međutim, kako Paraćinski region odlikuje period tišina sa 60,4%, a period
vetrova sa 39,6%, oni malo pomažu u provetravanju kotline od zagađenog vazduha i u rasterivanju
magle, pa i na manifestovanju drugih pojava.
Najučestalije duva severo-zapadni vetar sa osobinom da donosi glavne količine
padavina pod uticajem vazdušnih struja sa Atlanskog okeana i Jadranskog mora.
Drugi po učestalosti je jugo-istočni vetar-košava koji stiže preko doline Crnice
i kreće se nizvodno sve do Bagrdanskog tesnaca. Tokom proleća i leta duva kao
suv i dosta topao vetar sa kojim retko stižu padavine čak i u toku zime, mada
donosi suv sneg i
gradi visoke smetove izazivajući povećan osećaj hladnoće.
Treći po značaju je hladni severac.
Iako je učestanost vetra velika, naročito u ovom području on je male brzine.
Prema podacima za Paraćin u periodu 1983-1990., srednja brzina vetra
iznosi 1,1 m/s. U januaru je najjači vetar severozapadnog smera 1,7 m/s,
a najslabiji severoistočni 0,4 m/s. U julu jačina vetra više dolazi do
izražaja - najjači je severozapadni sa 2,2 m/s, a najslabiji južni sa
0.4 m/s.
U julu se istočni vetar ili košava ne javlja. Iako su u proučavanom području
zastupljeni pretežno vetrovi slabe jačine, povremeno se javljaju jaki
i olujni vetrovi.
Prosečan broj dana sa maglom u tridesetogodišnjem periodu kreće se
od 31 dana u Paraćinu. Magla se javlja u svim mesecima, najčešće u januaru
( 5,6 ) zatim oktobru i novembru ( po 5,4 ), i u decembru ( 5,3 dana
). U vegetacionom periodu magla je zastupljena sa 4,4 dana oko 2,2 %
od ukupnog broja
dana u njemu. Magla, kao i oblaci, za vreme vegetacije sprečava noćnu
radijaciju a time ublažava pozne prolećne i rane jesenje mrazeve. S'
druge strane, magla smanjuje svetlosni i toplotni uticaj Sunca na biljke,
što naročito nepovoljno deluje na šljive i vinograde.
U Paraćinu grad se javlja prosečno 1,3 dana godišnje. Padanje grada
karakteristično je za tople letnje mesece, najčešće u junu - prosečno
0,4 dana. U periodu 1961-1990., najveći broj dana sa gradom bio je 1986
( 13 ) i 1988 ( 7 ). Ekstremne godine sa gradom nisu česte. Štetnost
grada zavisi od
veličine zrna, gustine i dužine padanja. Grad tokom leta predstavlja
opasnost za poljoprivredne kulture, naročito voće, povrće i vinograde.
On prouzrokuje mehaničko oštećenje biljaka što znatno smanjuje njihov
kvalitet i prinos. Biljke oštećene gradom su manje otporne prema raznim
bolestima.
